วัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. ออกประกาศ เรื่อง แจ้งข่าวการมรณภาพ ของพระเดชพระคุณ พระเทพมงคลวชิรรังษี (หลวงตาชี) อดีตเจ้าอาวาสวัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี., ที่ปรึกษาสมัชชาสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา
รายละเอียดระบุว่า เนื่องด้วย พระเดชพระคุณ พระเทพมงคลวชิรรังษี (สุรศักดิ์ ชีวานนุโท , ธรรมรัตน์, หลวงตาชี,น.ธ.เอก, ป.ธ.5, พธ.ด.) อดีตเจ้าอาวาสวัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี.ที่ปรึกษาสมัชชาสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกามีอาการอาพาธอันเนื่องมาจากความชราภาพ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2568 เวลา 12.00 น.
ความดันโลหิตของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ อยู่ในระดับต่ำกว่าปกติ คณะผู้ดูแลจึงได้ประสานงานเรียกรถพยาบาลฉุกเฉิน เพื่อนำส่งเข้ารับการตรวจรักษา ณ โรงพยาบาล MedStar Montgomery Medical Center โดยพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ได้พักรักษาตัวอยู่ ณ โรงพยาบาลดังกล่าวเป็นระยะเวลา 3 วัน
ต่อมา เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2568 แพทย์ผู้ทำการรักษาได้แจ้งผลการตรวจว่าภาวะสุขภาพโดยรวมอยู่ในเกณฑ์ปกติ และอนุญาตให้พระเดชพระคุณหลวงพ่อ กลับมาพักรักษาตัวและพักผ่อนต่อ วัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. ทั้งนี้ พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ได้เดินทางกลับถึงวัดเวลา 20.18 น.
We would like to inform everyone that
His Eminence Phra Thepmongkol Wachirarangsi (Luang Ta Chi)
passed away peacefully on Tuesday, January 13, 2026, at 8:00 AM. This is a great loss to Wat Thai Washington, D.C.
พระเทพมงคลวชิรรังษี
ชาตะ : 2468
มรณะ : 13 มค 2659
สิริอายุ : 101 ปี
วันศุกร/วันเสาร/วันอาทิตย์ วันท่ี 1,2,3, พฤษภาคม 2569
พิธีพระราชทานเพลิงศพ
ช่วงนี้อยู่ในระหว่างสวดพระอภิธรรม
หมายเหตุ : ท่านที่ประสงค์จะรวมเป็นเจ้าภาพ บําเพ็ญกุศลสวดพระอภิธรรมวันใด กรุณาติดต่อแจงความประสงค์ได้ที่ สํานักงานวัดไทยกรุงวอชิงตัน, ดี.ซี. โทร. (301) 871-8660
เราขอแจ้งให้ทุกท่านทราบว่า
พระเดชพระคุณพระเทพมงคลวชิรังสี (หลวงตาชี)
ได้ถึงแก่มรณภาพอย่างสงบเมื่อวันอังคารที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2569 เวลา 8:00 น. นับเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของวัดไทยวอชิงตัน ดี.ซี.
...............................................
กลอนถวายความอาลัยหลวงตา
วันที่สิบสาม มกรา ห้าหกเก้า
เวลาเช้า แปดนาฬิกา พาโศกศัลย์
หลวงตาชี ละสังขาร ไม่นานครัน
ตรงกับวัน อังคาร ท่านจากเรา
สุคติ มหาเถโร โอหลวงตา
คมนา จากไป ในยามเช้า
ทิ้งกายา ฝากไว้ ไม่เหลือเงา
ฝากความเศร้า และอาลัย ให้ศิษยา
ได้ข่าวว่า หลวงตาได้ ไปสงบ
เหมือนได้พบ ความสุข ไร้ทุกขา
ได้ทอดร่าง วางขันธ์สู้ สู่นิทรา
ทิ้งกายา ดุจซาก ฝากพุทธชน
ไปสบาย เถิดหนา หลวงตาครับ
ขอจงหลับ ให้เป็นสุข หลุดให้พ้น
อย่าเป็นห่วง สิ่งใด ในกมล
ศิษย์ทุกคน ได้ทราบ กราบอาลัย
ต่อนี้ไป ไม่มี หลวงตาแล้ว
เหลือเพียงแนว คำสอน ท่านป้อนให้
เหลือเพียงภาพ ปูชิต สนิทใจ
เหลือฝากไว้ ความทรงจำ ท่านอำลา
เหลือบริขาร สถานที่ ที่เคยอยู่
เหลือต่อสู้ ของครูธรรม ที่ล้ำค่า
เหลือแบบอย่าง สร้างชีวิต ปฏิปทา
ให้ศิษยาฯ ได้เรียนรู้ ปูชนีย์
อนิจจา สังขาร ไม่เที่ยงหนอ
มีเกิดก่อ พังยุบ สุดจะหนี
หลวงตานั้น ท่านอายุ ร้อยหนึ่งปี
จากครั้งนี้ เป็นแบบอย่าง ท่านสอนเรา
มรณกรรม ของท่าน นั้นงามงด
ท่านกำหนด ซบวิปัสสนา หาโศกเศร้า
ท่านเด็ดเดี๋ยว ห้าวหาญ ท่านบรรเทา
ท่านนั้นเอา สติจด กำหนดดู
ดูความป่วย ความอ่อนหล้า เป็นอารมณ์
พร้อมผสม กับปัญญา พาท่านสู้
ดูความทุกข์ ความบีบคั้น มันพรั่งพรู
เพียงแค่ดู กูหาย ท่านได้ฌาณ
ภังคะญาณ ท่านดู รู้แจ้งชัด
ท่านไม่ขัด ไม่ขืน คลื่นสังขาร
รู้ตามเหตุ ทุกขณะ ปัจจะยาการ
ท่านพบพาน ปรมัตธรรม นำท่านไป
อาสัญญะ ปริคคหะ มนะรู้
หลวงตาสู้ พิชิต จิตสดใส
กรรมฐาน ท่านบำเพ็ญ ให้เป็นไป
สอนเราไว้ ก่อนสงบ ลงซบเตียง
อยากจะบอก ว่าหลวงตา ท่านลาแล้ว
หูดังแว่ว ทั้งสิ้น ได้ยินเสียง
แต่แรงพูด มันถดถอย ถ้อยสำเนียง
ได้แต่เพียง ฟังเท่านั้น ฉันขอลา
ไม่นานหนอ กายพวกเรา จะนอนนิ่ง
กายจะทิ้ง ตนลงแคร่ นอนแผ่หรา
บนกองซาก กากดิน ถิ่นพสุธา
ปราศวิญญาณ์ ดุจท่อนไม้ ไร้คนมอง
…. ………….. ………. ……………..
No comments:
Post a Comment